Get Adobe Flash player

Badania paleontologiczne prowadzone były już na przełomie VI i V wieku przed naszą erą. W starożytnej Grecji Ksenofanes z Kolofonu interpretował okruchy skalne znajdywane na powierzchni w osadach lądowych, w których występowały muszle jako muł osadzony dawniej na morskim dnie.
 

Przedstawiony w Paleo Pomorze zbiór skamieniałości pochodzi z terenu czterech województw: zachodnio-pomorskiego, pomorskiego, północy kujawsko-pomorskiego oraz zachodniej części warmińsko-mazurskiego, a także prezentuje stratygraficznie rozciągłość przez trzy ery: paleozoiczną, mezozoiczną i kenozoiczną. Materiał pozyskany z plaż, kopalń kruszywa naturalnego, osadów rzecznych i jeziornych.
 

Szczątki i ślady działalności dawnych przedstawionych w portalu organizmów, zwane następnie zapisem paleontologicznym, są tylko niewielkim fragmentem bytowania w minionych epokach Ziemi, ponadto zniekształconym w znacznym stopniu oddziaływaniem różnorodnych czynników geologicznych. Występuje szereg istotnych procesów, które umożliwiły pojawienie się eratyków zawierających skamieniałości na Pomorzu. Jednym z istotniejszych jest egzaracja czyli proces mechanicznego niszczenia podłoża skalnego przez przesuwający się lodowiec. Destrukcyjna działalność polega na wyrywaniu z podłoża bloków i okruchów skalnych oraz ścieraniu wleczonego materiału. Następnym etapem jest transport (materiał transportowany najczęściej pochodzi z niszczenia spodniej warstwy zboczy dolin lodowcowych oraz stoków wzniesień wystających ponad powierzchnię lodową) i finalnie akumulacja. Efektem zlodowacenia skandynawskiego jest ukształtowanie się zarysów Morza Bałtyckiego i pokrycie osadami polodowcowymi około 85% powierzchni naszego kraju.
 

Prezentowane w Galerii Paleo skamieniałości są niezaprzeczalnym dowodem, że na omawianym obszarze Pomorza szumiało morze, ale i panowały srogie zimy.

 

Maciej Meis Malinowski